Nowoczesne Techniki Diagnozowania i Leczenia Tkanek Miękkich

Zaburzenia w obrębie tkanek miękkich takich jak powiezie, mięśnie, więzadła i torebki stawowe powodują pociąganie kości w nieprawidłowych kierunkach i przyczyniają się do kompresji w stawach, powodując ból i dysfunkcję.

Napięte tkanki mogą powodować nacisk na naczynia krwionośne i struktury nerwowe dodatkowo zaburzając ich funkcję.

Przyczyny powstawania zaburzeń tkanek miękkich:

  • sumujące się mikrourazy
  • długotrwały wysiłek fizyczny
  • zmiany przeciążeniowe w układzie ruchu
  • patologiczne napięcie mięśni i/lub osłabienie mięśni
  • stres
  • długotrwała nieprawidłowa pozycja ciała
  • długotrwałe unieruchomienie
  • zaburzenia pooperacyjne
  • brak witamin

Techniki Energizacji Mięśni

To metody, które mają swoje źródło w ortopedii, fizjoterapii, osteopatii oraz chiropraktyce. Wykorzystują wysiłek fizyczny pacjenta w specjalny sposób w celu likwidowania zaburzeń w obrębie tkanek miękkich.

TEM mają zastosowanie w sytuacjach przykurczy mięśniowych i łącznotkankowych, w nadmiernym napięciu mięśni, spastyczności, osłabieniu fizjologicznym mięśni, zastoju żylnym, miejscowych obrzękach, ograniczeniu ruchomości stawów spowodowanym dysfunkcją tkanek miękkich.

Techniki te są bardzo bezpieczne i z powodzeniem mogą być stosowane u osób z ostrymi stanami bólowymi, jak również w chorobach przewlekłych jak choroba reumatyczna i osteoporoza.

Do TEM należą: Relaksacja piozometryczna, Postfacilitation strech metod wg. Jandy, Hamowanie zwrotne (reciprocal inhibition), Izolityczny skurcz ekscentryczny, skurcz izokinetyczny (kombinacja skurczu izotonicznego i izometrycznego).

Mięśniowo-powięziowe rozluźnianie

To jedne z najnowszych technik w Terapii Manualnej. Polegają na pracy z systemem mięśniowo-powięziowym, w celu poprawienia wewnętrznej ruchomości tkanek (szczególnie powięzi).

Terapeuta poprzez odpowiedni nacisk i precyzyjne trakcje, skręcanie i rozciąganie tkanek wpływa na tkankę miękką, a przez to wywołuje reakcje odruchowe i zmienia jej właściwości biomechaniczne. Po to by osiągnąć wolny od bólu, prawidłowy zakres ruchu w układzie mięśniowo-szkieletowym

Techniki aktywnego rozluźniania

Techniki Aktywnego Rozluźniania należą do najbardziej efektywnych metod likwidowania w tkankach miękkich: zrostów, sklejeń, przykurcze mięśniowe i łącznotkankowe, nadmierny tonus mięśni.

Techniki te są osiągnięciem ostatnich lat Medycyny Manualnej. W połączeniu z Technikami Energizacji Mięśni i z Mięśniowo-powięziowym Rozluźnianiem są niezwykle efektywne w leczeniu zaburzeń tkanek miękkich.

Pozycyjne rozluźnianie

Ta nadzwyczaj skuteczna metoda została opracowana w latach 60-tych XXw. przez osteopatę Johnsa. Polega na ustawieniu stawu w pozycji maksymalnego rozluźnienia i utrzymaniu jej przez 60-120 sekund. Wywołuje to radykalną poprawę zakresu ruchu w stawie i zmniejszenie dolegliwości bólowych.

Terapia punktów spustowych

Mięśniowo-powięziowe punkty spustowe (myofascial trigger point) to miejsca w tkankach szczególnie wrażliwe na ucisk, które mogą powodować ból promieniujący.  Aktywny punkt spustowy upośledza funkcję mięśnia, zmniejsza jego siłę i wytrzymałość.

Terapia polega na precyzyjnych technikach manualnych skierowanych na likwidację aktywnych punktów spustowych.

Dysbalans mięsniowy

Dysbalans jest wtedy gdy jeden mięsień, bądźŸ grupa mi궜niowa jest silniejsza w stosunku mięśnia przeciwstawnego (antagonistycznego). Dysbalans nie boli, ale powoduje zwiększone ryzyko urazów i przyczynia się do powstawania zespołów bólowych. Jest jedną z głównych przyczyn nawrotów dolegliwości bólowych, kontuzji.

Terapeuta patrząc na pacjenta globalnie, analizuje ruchy całego ciała i dzięki temu może równoważyć napięcie mięśni w odległych okolicach po to by poprawić jakość i ekonomię ruchów.

 

mgr Marcin Paul